Farby do włosów

Opis

Farby do włosów

Więcej niż sześć na dziesięć kobiet farbuje włosy. Średnio dzieje się to około 6-8 razy w roku. Również jeden na dziesięciu mężczyzn powyżej 40 lat sięga po środki do farbowania włosów.

Co jest zawarte w farbach do włosów? Co dokładnie się dzieje, podczas farbowania włosów? Czy istnieją przesłanki wskazujące na potencjalnie szkodliwe skutki dla zdrowia?

Farby do włosów są zwykle podzielone na 3 grupy według trwałości kolorów:

  1. tymczasowe kolory włosów (wytrzymują się 1-2 –krotne mycie),
  2. półtrwałe kolory włosów (naturalny kolor włosów zostaje przywrócony po 6–8–krotnym myciu),
  3. trwałe kolory włosów (długotrwała koloryzacja).

Farby z 1 i 2 grupy są określane także jako farby "nie utleniające" (bezpośrednio wnikające). Farby te pozostają na powierzchni włosa, a barwnik wiąże się z keratyną (najważniejsze białko w strukturze włosa) względnie wnikają w zewnętrzną osłonkę włosa ("cuticula"). Barwniki z czasem są wypłukiwane. W przypadku półtrwałych farb z reguły nie jest możliwe uzyskanie zielono- niebieskich odcieni, a i naturalne odcienie nie zawsze są osiągalne.

Farby trwałe z trzeciej grupy ("utleniające") składają się są na ogół z dwóch emulsyjnych komponentów: składnika pierwszego, który zawiera barwnik oraz substancje alkalizującą, oraz składnika drugiego zawierającego środek utleniający (najczęściej nadtlenek wodoru). Nadtlenek wodoru pomaga także zniszczyć istniejące pigmenty włosów. Bezpośrednio przed barwieniem oba składniki są mieszane i nakładane na włosy. Podczas skomplikowanych reakcji powstają barwniki, które wnikają w macierz włosa, farbują włos i nie są zmywalne.

Skutki zdrowotne

Badania w kierunku ryzyka zachorowania na raka

Od lat 80-tych naukowcy stale zajmują się kwestią czy częsty prywatny lub zawodowy kontakt z utleniającymi środkami do farbowania włosów zwiększa ryzyko zachorowania na raka (zwłaszcza raka pęcherza moczowego). Wcześniejsze badania wskazywały na takie ryzyko. Jako przyczynę podawano przede wszystkim barwniki z grupy tak zwanych amin aromatycznych.

Wyniki najnowszych badań z Hiszpanii, Szwecji i Stanów Zjednoczonych wykluczają związku między stosowaniem nowoczesnych farb do włosów i zwiększonym ryzykiem zachorowania na raka (Takkouche i współpracownicy 2005, M. Kogevinas i współpracownicy 2006). Hiszpański zespół badawczy przeprowadził 79 badań epidemiologicznych, opublikowanych między rokiem 1966 a styczniem 2005, które zostały poddane obserwacji i analizie. Ich wniosek ("nie ma żadnych wiarygodnych dowodów na istotny wzrost ryzyka zachorowania na raka wśród użytkowników farb do włosów") opiera się na dość obszernej bazie danych. Wyniki metaanalizy z 2008 roku prowadzą do tego samego wniosku (Kelsh i współpracownicy 2008).

Inne badania dotyczyły pytania, czy stosowanie farb do włosów oraz podobnych produktów do pielęgnacji urody, może skutkować wzrostem występowania guzów mózgu u dzieci kobiet stosujących te środki. Zgodnie z wynikami dwóch naukowych badań nie znaleziono na to żadnych poważnych dowodów (EA Holly i współpracownicy 2002, J. T Efird i współpracownicy 2005/ Internationale) SEARCH studium.

Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem IARC (International Agency for Research on Cancer, Lyon) w 2008 roku doszła do wniosku, że prywatne stosowanie farb do włosów jest "nieklasyfikowalne pod względem działania rakotwórczego na ludzi" (=IARC grupa 3).

Federalny Instytut Oceny Ryzyka (BfR) na Sympozjum na temat stanu wiedzy o ryzyku zachorowania na raka i występowania alergii spowodowanej przez farby do włosów stwierdza brak takiego ryzyka i zwraca uwagę, że stosowanie problematycznych składników jest już wielu lat zakazane (BfR 2009).

Inne skutki zdrowotne

Niektóre utleniające składniki produktów do farbowania włosów mają wysoki potencjał uczulający. W szczególności fryzjerki i fryzjerzy, którzy często pracują z tymi produktami, mają alergię na te składniki. Jednak również u użytkowników farb do włosów może rozwijać się alergia i ich nietolerancja.

Alergeny

Wśród potencjalnych substancji alergizujących w farbach utleniających znajduje się m-i p-fenylenodiamina (PPD, a dokładniej jej produkty utleniania), p-toluenediamina, p-toluenesulfonat, o-nitro-p-fenylenodiamina, p-aminofenol, 3-aminofenol, hydrochinon i rezorcyna. Utleniający nadtlenek wodoru może dodatkowo powodować podrażnienia. Według badań IVDK (Sieć informacyjna klinik dermatologicznych) w ogólnej populacji na 1 000 osób około 5 - 12 osób jest uczulonych na PPD, w tym 1 - 2 osoby w związku z użyciem farb.

W kompozycjach wybielających znajdują się nadsiarczany, na przykład nadsiarczan amonu, który zwiększa ryzyko powstawania egzemy kontaktowej oraz może działać uczulająco.

Test alergiczny

Zalecenie wykonania przed zasadniczą aplikacją preparatu testu na ewentualne uczulenie, jakie znajdujemy w ulotce niektórych produktów (tzw. „test alergiczny”) jest postrzegane przez ekspertów krytycznie. Ich zdaniem, nie można w ten sposób z całą pewnością rozpoznać już istniejącej nadwrażliwości, a sam test mógłby również powodować uczulenie. „Test dla celów diagnostycznych" nie jest objęty dyrektywą dla produktów kosmetycznych.

Tatuaże z henny

Nawet naturalne barwniki henny mogą wywołać reakcje alergiczne. W krajach południowych, do których wyjeżdżamy na urlopy, do barwnika henny jest czasem dodawany, już wymieniony związek p-fenylenodiaminy. W tym kontekście, należy również wymienić tatuaże z henny. Wykonywanie tatuaży od 1.5.2009 podlega nowemu Rozporządzeniu o tatuowaniu.

Przepisy prawne:

Komisja Europejska opublikowała w dniu 20 Lipca 2006, na zalecenie Komitetu Naukowego ds. Produktów Konsumenckich (SCCP = Scientific Committee on Consumer Products, teraz SCCS = Scientific Committee on Consumer Safety), zakaz dla 22 substancji chemicznych, które są stosowane do farbowania względnie koloryzacji włosów, i dla których nie przedstawiono w ustalonym terminie dokumentacji na temat bezpieczeństwa używania tych substancji.

Komitet Naukowy ds. Produktów Konsumenckich UE dosyć regularnie publikuje w internecie informacje na temat poszczególnych farb, jak również półproduktów oraz produktów reakcji utleniających farb do włosów.

Nowe wytyczne Komisji Europejskiej zobowiązuje firmy kosmetyczne do ujawniania efektów ubocznych ich produktów (np. podrażnienie skóry, reakcje alergiczne, trądzik kosmetyczny, świąd).


Europejskie
rozporządzenie o kosmetykach

Nowe europejskie rozporządzenie dotyczące produktów kosmetycznych (1223/2009) wejdzie w życie od 11 lipca 2013 i zastąpi obecnie obowiązująca dyrektywę UE nr 76/768. Pod koniec 2010 roku powinna zostać opracowana "Pozytywna lista przebadanych farb do włosów" UE.


Przemysł kosmetyczny
i deklaracja INCI

Przemysł kosmetyczny od dłuższego już czasu podaje na opakowaniach danych odnośnie składników produktu. Zamieszczona jest informacja o udziale danego składnika w produkcie oraz o niepożądanych skutkach ubocznych. Wykaz międzynarodowych nazw składników dla produktów kosmetycznych INCI (International Nomenclature of Cosmetic Ingredients) jest dostępny w internecie.


Przepisy dla grupy wiekowej
< 16 lat

Od 1 listopada 2011 r. producenci muszą zamieszczać informację na określonych farbach do włosów, że produkt nie jest przeznaczony dla osób poniżej 16 lat.

Zalecenia dla kobiet ciężarnych i matek karmiących:

Jest sprawą zrozumiałą, że kobiety w czasie tak dla nich szczególnym, chcą nadal wyglądać atrakcyjnie. Z punktu widzenia zdrowia środowiskowego - ze względu na ogromną różnorodność produktów i ilość substancji zawartych w farbach do włosów - nie można wykluczyć, że niektóre substancje w niewielkich stopniu zostaną wchłonięte przez skórę głowy i przenikną do krwiobiegu, a być może również do mleka matki (H. Moshammer, 2001). Badania naukowe przeprowadzone wśród grupy zawodowej fryzjerów pokazują, że do organizmu człowieka przechodzą mierzalne ilości składników farb do włosów, ale w znikomej ilości. (Nohynek, 2010).

Kto chce mieć pewność bezpieczeństwa, powinien w tym czasie zrezygnować ze stosowania tych środków.

W każdym przypadku zaleca się używanie rękawic przy ich stosowaniu i ścisłe przestrzeganie zaleceń zawartych w załączonej ulotce.

Farby roślinne jako alternatywa chemicznych dla farb do włosów?

Często są zalecane farby roślinne, zwłaszcza farbowanie za pomocna henny. Barwnik henny pozyskuje się z krzewu o wysokości kilku metrów, którego liście są zbierane jesienią i proszkowane. Rozróżnia się hennę koloru neutralnego, z odcieniem czerwonym i czarną. Najważniejszym barwnikiem henny jest substancja Lawson. Została ona tak nazwana na cześć botanika Lawsona, który w 1709 r. odkrył krzew henny (Lawsonia inermes).

Pod względem chemicznym substancja Lawson jest naftochinonem. Naturalna substancja Lawson jest oceniana kontrowersyjnie przez instytucje, które zajmują się oceną ryzyka (w tym przypadku BgVV 2001, BfR, 2003, SCCNFP 2004 - obecnie SCCP).

Co robić?

Farby do włosów na bazie roślinnej są wtedy możliwą alternatywą dla produktów chemicznych, jeżeli weźmie się pod uwagę widoczną różnicę w efekcie końcowym.

Nowoczesne chemiczne farby do włosów - właściwie zastosowane - spełniają również wysokie standardy ochrony konsumentów.

Mehr zum Thema Farby do włosów:

Diesen Artikel...

Stand: 22. Mai 2013 - 12:41 Uhr

Autor/Autorzy: