Zachorowania na raka wśród dzieci

Nowotwory są wśród dzieci rzadką chorobą. Wszystkie zachorowania na choroby złośliwe u dzieci i młodzieży notowane są w Niemczech w Centralnym Rejestrze Nowotworów w Moguncji. W ostatnich 15-20 latach, odkąd pediatrzy z całych Niemiec zgłaszali prawie wszystkie przypadki zachorowań, częstotliwość wyniosła ok. 14 przypadków na 100.000 dzieci rocznie z nieznacznymi odchyleniami. Zachorowanie na nowotwór jest w każdej grupie wiekowej rezultatem zaistnienia czynników genetycznych i środowiskowych. Z różnych względów dzieci  mogą być potencjalnie bardziej podatne na kancerogenne wpływy środowiskowe niż dorośli. Pobór i kumulacja substancji szkodliwych w organizmie jest u dzieci porównywalnie większa, a mechanizmy detoksykacyjne nie są  odpowiednio wykształcone i można przyjąć, że kontrola immunologiczna i mechanizmy naprawcze w organizmie nie są tak samo skuteczne. Przy silniejszej proliferacji u dzieci mamy do czynienia z szybszym podziałem i wzrostem komórek. Ponadto należy przypuszczać, że zmiany nowotworowe powstałe we wczesnych stadiach życia mają możliwość rozrastania się przez wiele dziesięcioleci.

Prawie jedną trzecią wszystkich nowotworów u dzieci w Europie stanowią białaczki (EEA 2002, RKI 2008). Pośród nich 75% to ostre białaczki limfoblastyczne (LLA ang. ALL). Na szczęście w krajach z dobrą opieką medyczną ok. 70% zachorowań ma szansę na skuteczną terapię. Ze względu na częstość występowania białaczki u dzieci od wielu lat podejrzewa się związek z wpływami środowiskowymi, takimi jak pole magnetyczne niskiej częstotliwości, różne substancje chemiczne czy promieniowanie jonizujące, (Wertheimer und Leeper 1979). Szczególnie ostra białaczka limfoblastyczna wykazuje tendencję do występowania, zarówno co do obszaru jak i czasu, w pewnego rodzaju skupiskach. 

Przyczyną tego zjawiska mogą być infekcje, wpływy chemiczne lub fizyczne; przyczyna może również odzwierciedlać określone relacje socjoekonomiczne lub konstelacje genetyczne wewnątrz danej populacji.  Analiza związków okazuje się być bardzo często bardzo problematyczna. W badaniach epidemiologicznych nie stwierdzono jeszcze spójnego  związku nawet z paleniem tytoniu przez rodzica, mimo że składniki kancerogenne dymu tytoniowego przechodzą przez łożysko i mogą się akumulować we krwi płodu (EEA 2002). W przypadku promieniowania rentgenowskiego stwierdzono jednak jednoznacznie  działanie rakotwórcze na nienarodzone dzieci. 

Fakt, że trudno jest udowodnić związek pewnych wpływów środowiskowych z zachorowaniami dzieci na nowotwory, nie może skłaniać do wniosku, że ogólnie niebezpieczeństwo jest znikome. Badania na zwierzętach dostarczyły obszernych wskazówek na jednoznaczne związki przyczynowo-skutkowe zachorowania w pewnych sytuacjach narażenia, które jednak na szczęście nie występują w naszym środowisku ze względu na niską ekspozycję.


Autorzy/źródła:

W. Straff i K. E. v. Mühlendahl (2006): Umweltbelastungen und die Gesundheit von Kindern. Handbuch der Umweltmedizin, Rozdział V-18. Wydawnictwo Ecomed-Verlag, Landsberg.

Mehr zum Thema Zachorowania na raka wśród dzieci:

Diesen Artikel...

Stand: 21. November 2013 - 9:50 Uhr